Urfa’nın bir sözü vardır: “Dert çok olunca söz ağır olur.”

İşte bu yazı da biraz dertlidir, biraz ağırdır, biraz da can yakar. Çünkü mesele memleket meselesidir. Mesele Şanlıurfa’dır.

İstanbul’da yine sahne kuruldu. Yine afişler asıldı, kazanlar kaynadı, kürsüler süslendi. Adına da her zamanki gibi “ Şanlıurfa Tanıtım Günleri” denildi. Lakin biz Urfalılar biliriz; bunun aslı “biz bize günleri”dir. Yani Urfa’yı başkasına anlatmak değil, birbirimize anlatıp dağıldığımız günlerdir.

Atatürk Havalimanı Millet Bahçesi’nde açılışı yapılan etkinlikte protokol vardı, fotoğraf vardı, konuşma vardı. Ama bir şey yoktu: Etki yoktu. Urfa’nın sesi İstanbul’un kalabalığında yine kayboldu. Çünkü bu iş, tanıtım değil; vitrine çıkıp kendini gösterme meselesine çoktan dönmüştür.

Her yıl aynı senaryo…
Her yıl aynı yüzler…
Her yıl aynı cümleler…
Her yıl aynı sonuç: Koca bir hiç.

Adı konfederasyon olan, lakin bugüne kadar Urfa’nın turizmine, ekonomisine, kültürüne kalıcı tek bir katkısı olmayan yapılar, yine sahnenin ortasında. “Az olsun bizim olsun” anlayışıyla Urfa’yı dar bir çevrenin insafına teslim etmişler. Urfa’yı anlatmıyorlar; kendilerini pazarlıyorlar. Urfa’yı büyütmüyorlar; vitrin yapıp poz veriyorlar.

Oysa Urfa, vitrinlik bir şehir değildir.
Urfa, masa başı tanıtımlarla anlatılacak bir şehir hiç değildir.

Göbeklitepe gibi bir dünya markasına sahip bir şehirden söz ediyoruz. Peygamberler diyarı denilen, tarih denilen, medeniyet denilen bir şehir… Ama tanıtımına bakıyorsun, hâlâ folklorla, sıra gecesiyle, çiğ köfteyle sınırlı. Elbette bunlar bizim değerimizdir ama Urfa sadece bundan ibaret değildir.

Bir de işin mali tarafı var ki, insanın içi daha çok yanıyor. Valilik, belediyeler sponsor; yani para yine kamunun parası. Cumhurbaşkanı Erdoğan tasarruf tedbirleri diyor, kemer sıkın diyor. Ama İstanbul’da her yıl kurulan bu pahalı, gösterişli ama etkisiz sahnelerde kimse tasarrufu hatırlamıyor. Soruyorum buradan:

Bu masrafın Urfa’ya geri dönüşü nedir?
Bir yatırım mı geldi?
Bir turizm anlaşması mı yapıldı?
Bir uluslararası tanıtım mı oldu?

Cevap belli: Yok.

İstanbul’da başka illerin tanıtımlarına bakın. Bakanlar geliyor, yabancı heyetler geliyor, yatırımcılar geliyor. Ulusal basın orada. Urfa’ya gelince… Biz bizeyiz. Ne bir bakan, ne bir milletvekili. Protokol bile eksik. Sanki Urfa kendi kendine eğleniyor, kendi kendine dağılıyor.

Şunu açık açık söylemek lazım:
Bu işler artık dernek işi olmaktan çıkmıştır. Bu yük, dar çevrelerin omzunda taşınacak yük değildir. Urfa’nın tanıtımı; kurumsal, profesyonel, vizyoner bir anlayış ister. Bu iş, Şanlıurfa Valiliği bünyesindeki ŞURKAV öncülüğünde, alanında uzman ekiplerle yapılmalıdır. Hedefi belli, dili güçlü, ulusal ve uluslararası ölçekte karşılığı olan çalışmalar yapılmalıdır.

Yoksa her yıl İstanbul’da birkaç gün kurulan bu sahneler, fotoğraflar çekilip sosyal medyada paylaşıldıktan sonra unutulmaya mahkûmdur. Nitekim bu yıl da öyle oldu. Eğer Sayın Vali Hasan Şıldak ve Büyükşehir Belediye Başkanı Mehmet Kasım Gülpınar olmasaydı, birkaç röportaj servis edilmeseydi, bu etkinlikten kimsenin haberi bile olmayacaktı.

Urfa’nın derdi büyüktür ama sabrı da büyüktür.
Lakin sabır, yanlışta ısrar etmek değildir.

Artık bu “biz bize” masalından uyanmak gerekiyor. Urfa’yı kendi kendimize anlatmayı bırakıp, dünyaya anlatmanın zamanı çoktan gelmiştir. Aksi hâlde bu şehir daha çok vitrine çıkar, ama bir türlü değerini bulamaz.

Urfa bunu hak etmiyor.
Bu memleket daha iyisini hak ediyor.