TFF’nin cezaları mı, siyasilerin sessizliği mi?

Şanlıurfaspor…
Bu şehirde topun ağlara gidişi, sadece bir gol değildir; bir kentin sevinci, bir halkın gururudur.
Ama son günlerde yaşananlar, saha içinden çok, vicdan terazisinde tartılacak türdendir.

Kulüp Başkanı Mustafa Kemal Saraçoğlu geçtiğimiz bugün düzenlediği basın toplantısında içini döktü:

“ Bir çakmak yüzünden saha kapatma cezası verildi.”

Bir çakmak…
Ne kadar küçük bir nesne, ne kadar büyük bir cezâ!
Dünyanın hiçbir yerinde bu kadar basit bir olay, koca bir kenti cezalandırmaya gerekçe gösterilmemiştir.
Birkaç saniyelik bir taşkınlık, Urfa halkının aylarca emek verdiği bir hedefi gölgeledi.

Saraçoğlu’nun sözleri aslında sadece bir başkanın serzenişi değil, bir şehrin kalbinden yükselen feryattır.

“Biz şampiyonluk parolasıyla yola çıktık. Transfer tahtasını kendi cebimizden açtık. Ama Urfa’dan yeterli desteği göremedik.”

Bu cümle, Urfa’daki sessizliğin aynasıdır.
Tribünde binler, sosyal medyada yüzbinler, ama iş desteğe gelince elini taşın altına koyan bir elin parmaklarını geçmiyor.

Ve o acı itiraf:

“Sadece Milletvekilimiz İbrahim Eyyüpoğlu yanımızda.”

Evet, Eyyüpoğlu’na helal olsun. Desteğini sözle değil, icraatla gösterdi.
Ama diğerleri?
Urfa’da kürsülere çıkıp “Bu şehir bizim gözbebeğimizdir” diyen siyasiler nerede?
Bir çakmak kadar bile kıymet görmeyen bu kulüp, kime emanet?

Siyaset, seçim zamanı Urfa sokaklarında dolaşırken Şanlıurfaspor atkısı takmayı biliyor da, kulüp dara düşünce neden aynı duyarlılığı göstermiyor?
Fotoğraf çektirirken “Şehrimizin takımı” diyenler, şimdi neden suskun?
Bir kulüp başkanı milyonluk borç yüküyle boğuşurken, “Yanındayız” demek bu kadar mı zor?

Bu şehir, yüreğini ortaya koyan insanlara vefalıdır.
Ama bugün geldiğimiz noktada Urfa’nın takımına, Urfa’nın vekilleri değil, Urfa halkı sahip çıkıyor.
Belki cebinde parası yok ama yüreğinde o inanç hâlâ var.

TFF’nin adaletsiz kararları, maçların gündüze alınması, hakem tartışmaları…
Hepsi tesadüf müdür?
Saraçoğlu’nun dediği gibi:

“Eğer bir takımı şampiyon yapacaksanız yapın, ama bizi piyon olarak kullanmayın.”

Bu söz, Urfa’nın bugünkü ruh halini özetliyor.
Yönetim, taraftar, şehir… hepsi tek sesle “adalet” istiyor.
Ve başkanın meydan okuması da Urfa’ya yakışır türden:

“Hodri meydan, maçımızı Batman’da da oynarız.”

İşte Urfa budur.
Yeri gelir deplasmana gider, ama asla eğilmez.
Bir çakmak bahanesiyle alınan karar, bu şehrin karakterini silemez.

Sözün özü şu:
Şanlıurfaspor sadece bir futbol takımı değildir; bu toprakların alın teri, duası ve umududur.
Siyasetçiler konuşmayı değil, sahip çıkmayı öğrensin artık.
Çünkü bu şehir, lafı değil, desteği hatırlar.

Unutmayalım,
Bir çakmakla cezalandırılan değil, bir inançla direnen şehir burasıdır.