Bizim Urfa’nın güzel bir sözü vardır: “Hele bir çık da gör, mesele neymiş!” İşte tam da bugün bazı belediye yöneticilerine söylemek istediğimiz budur. Hele bir çıkın, caddeleri gezin, vatandaşın arasına karışın. Çünkü şehir, makam odasındaki haritadan ibaret değildir. Vatandaşın geçtiği yol, çektiği çile ve her gün karşılaştığı sorun, belediyeciliğin gerçek karnesidir.

Kusura bakmayın ama belediyecilik, klimalı odalarda oturup önünüze getirilen dosyalara bakmakla yapılmaz. Bir daire başkanının başarısı, kartvizitindeki unvanla veya makam kapısındaki tabelayla ölçülmez. Başarı; sahadaki hizmetin niteliği, kamu kaynaklarının verimli kullanılması ve vatandaşın memnuniyetiyle ölçülür.

Kamu yönetiminin temel ilkeleri de bunu söyler: Hesap verebilirlik, şeffaflık, etkinlik ve vatandaş odaklı hizmet. Yani mesele yalnızca bir işi yapmak değil, o işi doğru yapmak ve sonucunun sorumluluğunu üstlenmektir.

Ancak Şanlıurfa’da bazı uygulamalara bakınca insan sormadan edemiyor: Bu işler gerçekten planlanarak mı yapılıyor, yoksa “Hele bir yapalım, sonrasına bakarız” anlayışıyla mı hareket ediliyor?

Bizim Urfa’da bir başka söz daha vardır: “Ağzı olan konuşur, işi bilen iş yapar.” İşte belediyecilikte de ihtiyaç duyulan tam olarak budur. Çok konuşan değil, işini bilen; makamda oturan değil, sahada karşılığı olan yönetici!

Gelelim meselenin en dikkat çekici örneğine: Seyrantepe ve Eyyüp Cenap Gülpınar Caddesi…

Yaklaşık 2 kilometrelik bir güzergâhta, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğü önünden Ataşehir yönüne, trafik ışıklarına kadar vatandaşların aktardığına göre tam 7 kasis bulunuyor. Üstelik bazı kasislerin arasındaki mesafe 30-40 metre civarında.

Şimdi insan ister istemez soruyor: Bu nasıl bir ulaşım planlamasıdır? Bir caddede yaklaşık 2 kilometrede 7 kasis yapmak hangi teknik değerlendirmeye dayanıyor?

Söz konusu güzergâhta okul bulunmadığı belirtiliyor. Üstelik aynı yol üzerinde en az üç trafik ışığı da mevcut. Elbette trafik güvenliği için tedbir alınmalı. Buna kimsenin itirazı yok. Ancak güvenlik adına yapılan uygulamaların da bilimsel, ölçülü ve ihtiyaca uygun olması gerekir.

Trafik güvenliği, yalnızca yola kasis yerleştirmekten ibaret değildir. Yol geometrisi, araç yoğunluğu, yaya hareketliliği, hız verileri, kavşak düzenlemeleri ve çevresel koşullar birlikte değerlendirilmelidir. Aksi hâlde güvenlik amacıyla yapılan bir uygulama, başka sorunların kaynağına dönüşebilir.

Burada Ulaşım Daire Başkanlığına soruyoruz: Bu kasislerin yüksekliği, genişliği ve aralarındaki mesafe hangi teknik standartlara göre belirlendi? Yapım öncesinde trafik mühendisliği açısından değerlendirme yapıldı mı? Bu uygulamaların gerekçelerini içeren teknik raporlar kamuoyuyla paylaşılabilir mi?

Kasislerin yüksekliği ayrı, vatandaşın sabrı ayrı mesele!

Vatandaşların en önemli şikâyetlerinden biri de kasislerin yüksekliği. Sürücüler, her geçişte araçlarının ciddi şekilde sarsıldığını, ön takım ve süspansiyon sistemlerinin zarar görmesinden endişe duyduklarını dile getiriyor.

Şimdi soralım: Bir tarafta trafik güvenliği, diğer tarafta vatandaşın aracının güvenliği… Bunlar birbirine düşman mı?

Elbette değil! Doğru planlama, ikisini de korumayı gerektirir.

İnsanlar araçlarını kolay almıyor. Birikim yapıyor, borca giriyor, yıllarca çalışıyor. Sonra her gün aynı yoldan geçerken aracının alt takımından gelecek sese kulak kesiliyor. Urfalının deyimiyle, “Bir yandan yola bak, bir yandan arabanın altına bak!”

Sayın yetkililer, bir gün de o güzergâhtan kendi aracınızla geçin. Makam aracının konforunu bir kenara bırakın. Vatandaşın kullandığı araçla o 7 kasisi deneyimleyin. Belki o zaman şikâyetlerin nedenini daha iyi anlarsınız.

Başkan Gülpınar, mesele yalnızca kasis değil, yönetim anlayışıdır!

Şanlıurfa Büyükşehir Belediye Başkanı Mehmet Kasım Gülpınar’a da buradan bir çağrımız var.

Bir belediye başkanının bütün cadde ve sokakları tek tek denetlemesi mümkün değildir. Bunun için daire başkanları, genel sekreter ve genel sekreter yardımcıları vardır. Ancak bu kadroların varlık nedeni yalnızca yönetim şemasında birer makam işgal etmek değildir. Başkanın ortaya koyduğu hedefleri sahaya taşımak, yapılan işleri denetlemek ve sorunları büyümeden çözmektir.

Sayın Genel Sekreter ve yardımcıları, sizlere de sesleniyoruz: Eyyüp Cenap Gülpınar Caddesi’ne bir uğrayın. Kasisleri yerinde görün. Vatandaşın şikâyetini dinleyin. İlgili birimlerden teknik açıklama isteyin.

Çünkü yönetim biliminde buna saha denetimi ve performans değerlendirmesi denir. Vatandaşın gözünde ise bunun adı çok daha basittir: İşini takip etmek!

Başkana her şeyin yolunda olduğunu anlatmak kolaydır. Asıl mesele, yolunda gitmeyen işleri başkanın önüne koyabilmektir. Yönetici dediğin, yalnızca iyi haber getiren değil, sorunu tespit edip çözüm üreten kişidir.

Burada bir başka önemli konuya da dikkat çekmek istiyoruz: Bir belediye başkanı, çalışma arkadaşlarını değerlendirirken kendisine sunulan raporların yanında sahadaki gerçekleri de dikkate almalıdır. Çünkü kâğıt üzerindeki başarı ile vatandaşın yaşadığı gerçeklik her zaman örtüşmeyebilir.

Urfa’nın ihtiyacı koltuk bekçiliği değil, hizmet sorumluluğudur!

Kimse eleştiriden rahatsız olmasın. Gazetecinin görevi alkış tutmak değil, kamu adına soru sormak ve vatandaşın sesini duyurmaktır. Bir uygulama doğruysa gerekçesi açıklanır. Eksikse düzeltilir. Yanlışsa sorumluluğu üstlenilir.

Bizim derdimiz kimsenin koltuğu, makamı veya şahsı değil. Bizim derdimiz Şanlıurfa’nın daha yaşanabilir bir şehir olmasıdır.

Sayın yetkililer, vatandaşın şikâyetini sosyal medyada gördüğünüzde geçiştirmeyin. Gazetelerde haber yapıldığında görmezden gelmeyin. Eleştiriyi düşmanlık değil, hizmetin eksiklerini gösteren bir uyarı olarak değerlendirin.

Çünkü Urfa’da artık vatandaşın duymak istediği şey yeni mazeretler değil, somut çözümlerdir.

Son sözümüz de Urfalı bir ifadeyle olsun: “Hele bir kendinize gelin, bir de sahaya bakın!”

Makam koltuğu geçicidir, yapılan hizmet kalıcıdır. Unvanlar değişir, yöneticiler gider; ama geride bırakılan yollar, yapılan işler ve vatandaşın hafızasında kalan hizmet anlayışı kalır.

Belediyecilik makamda değil, sahada yapılır. Bir zahmet sahaya inin! Çünkü vatandaş hizmet bekliyor, mazeret değil.